..ไดอารี่..

posted on 15 Jul 2008 11:07 by kaikudo

ไดอารี่ออนไลน์......

คือสถานที่ป่าวประกาศว่า

"เฮ่ย มึง วันนี้กูบอกเมียว่าไปหาแม่ แต่ที่จริงกูไปแช่อ่างมาว่ะ"

แต่คิดว่า คงไม่มีใครจ๊าดง่าวขนาดเขียนเรื่องแบบนี้ลงไดอารี่ออนไลน์ที่ซักวันคุณอาจจะโดนภรรเมียคุณจับได้แล้วตอนไอ้จู๋ของคุณทิ้งซะ

หรือแม้แต่

"เนี่ย นู๋ชอบพี่คนนี้มากๆเลย วันนั้นนะ แอบมองพี่คนนี้ น๊านนน นานแน่ะ แต่ไม่กล้าบอกพี่เค้าว่าชอบอ่ะ"

ก็ยังมีคนอ่าน

วันนี้เลยจะเขียนบ้าง ... ไดอารี่ที่ว่าเนี่ย

จะเขียนเรื่อง "เหตุการณ์ปลดปล่อย 13 กรกฎา"

เรื่องมันมีอยู่ว่า

เลิกงานแล้ว......หกโมงติ๊ซ ติ๊ซ
แต่คุณแฟนยังไม่เลิกทำงาน
เพราะเธอทำงาน
ก็เพราะว่าเธอทำงาน
ข้าวก็เลยยังไม่ได้กิน
อะไรก็ยังไม่ไปแดก
ฮ่วย........
แต่ฉันนั้นยังมีซาลาเปาหลายลูกในห้วงพุง
กำลังย่อยสลายอย่างช้าๆแต่รุนแรง
ฉันคิดว่า จะไปนั่งชิลรอแถวๆสีลม
ยกนาฬิกาข้อมือสีน้ำตาลเน่าๆมาดู

This is a quarter to seven.....

อีกตั้งเกือบสองชั่วโมงแน่ะ
คุณแฟนบอกว่า จะเสร็จประมาณสามทุ่ม
เลยเดินๆหาของให้....
แต่คิดไม่ออก .......................
ติดไว้ก่อนละกันนะ เหอๆ
แล้วก็เดินหาหนังสืออ่านระหว่างรอ
เริ่มจาก ร้านอมรินทร์ ตรง gourmet market
ดูเนชั่งแน่ว จีโอกราฟฟิค แต่เล่มนี้ ไม่ค่อยปลื้ม
เลยเดินไปคิโนะ เผื่อจะมีอะไรมากกว่านี้อ่าน

ระบบขับถ่ายเริ่มทำงาน
ปวดขี้ระดับ 2
ไม่เป็นไร ขมิบตูดไว้ก่อน

เดินไป ฝากของที่เคาท์เตอร์ของคิโนะ
สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม(?)ที่ท่าทางจะเป็นพนักงานพาร์ทไทม์รับไว้
ไม่รู้จะเรียกว่า พี่ หรือ น้องดี
แอ๊บๆเรียกไปว่าพี่ละกัน ห้าห้าห้า
เดินไปโซนหนังสือภาษาไทย ผ่านมุมหนังสือ philosophy
แบะหน้า...ร้องยี้
ขนาดภาษาไทยกูยังอ่านไม่รู้เรื่องเลย
ภาษาอังกฤษอย่าหวั๊งงงงง

เดินต่อไปสะดุดตากับ
"นิทานสันดานเสีย"
ชื่อหนังสือมันเข้าตาน่ะ ปกเหมือนหนังสือภาพเด็กเตรียมอนุบาล
แต่เรื่องไม่อนุบาล
ยืนอ่านได้เรื่องนึง
กูเอาเล่มนี้แหละ แต่ขอเดินดูอีกนิดนะ
เดินถัดไปอีก 2 เชลฟ

ปะ ..... ปะ .............. ปวดขี้!!!!

เหี้ย! ปวดขี้ระดับเก้า!
มองป้ายนอกร้าน
ทำไมป้ายห้องน้ำชี้มาในคิโนะวะ!
งงสัด!
ให้กูขี้ในคิโนะ?
อีคนติดป้ายทำกูสับสน หลายทีละๆ
เดินออกจากคิโนะด้วยสีหน้าและท่าทางไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่พยายามขมิบตูดสุดชีวิต! XO
พร้อมปล่อยก๊าซเผาไหม้ได้ตามระยะทาง แต่ไม่ต่อเนื่อง
ไม่มีเสียง แต่มีกลิ่น
กูเดินไปแล้ว ใครก็จับกูไม่ได้ ห้าห้าห้าห้า!!
ไปทางร้านบูมเมอแรง เข้าทางแผงหนังสือข้างในน่ะ
ป้ายชี้ไปด้านนั้น เพราะในหัวคิดแล้วว่า ถ้าเดินไปหาในคิโนะ
จะไม่วายขี้จุกลิงเจอรี่แน่ๆ
และมันคงจะแย่กว่าถ้ามันหลุดรอดจากลิงเจอรี่
เดินทางนี้ ชัวร์กว่ากันเย้อ

สุขา = สถานที่แห่งความสุข

จริงๆนะ เป็นสถานที่ ที่น่าจดจำเป็นอย่างยิ่ง อย่างยิ่ง!!
เวลาที่เรามีทุกข์ ได้มาปลดปล่อยในสุขา
เป็นเรื่องที่น่าปลื้มใจมาก
ก่อนเข้า ตรงที่แยกว่าคุณมึงจะเป็นเพศอันใดนั่นแหละ
หันไปทาง 3 นาฬิกา ทางเข้าคิโนะ
ห่า..................เซ็ง กูเดิมอ้อม
อุส่าขมิบตูดตั้งนาน
ไม่เป็นไร ช่างมันก่อน ไว้กูค่อยด่าแม่งในบลอคทีหลัง (ห้าห้าห้า)
ห้องน้ำคนน้อย ดีมาก
กดกลบเสียง โคร่กกกกกกกกกกก...
ปล่อยยูรีน... จ๊อกกกกกกก
แต่เสียงชักโครกกลบไว้ โคร่กกกกกก จ๊อกกกกก...
แล้วมวลสารก็ปรากฎ!!!!

อึ๊สสสสสสส อ๊าสสสสสสสส

สุดยอด!!!!

คิดว่าน่าจะหมดระลอกแล้ว
เช็ดตูดก่อนๆ
ใส่กางเกง แล้วหันกลับไปมองในชักโครก
ความยาวเกือบ 15 เซนแน่ะ ห้าห้าห้าห้า
แปลว่าสุขภาพลำไส้ใหญ่เป็นเยี่ยม
แต่สีคล้ำไปนิดนึง กลิ่นแอบหึ่งนิดหน่อย
แบบว่า แดกน้ำตกมา ... ก็โอนะๆ
พอใจในผลงาน

โคร่กกกกกกกกกกกก

แล้วมันก็ลงไปในคอห่าน
ไม่ขาดด้วย
อิอิอิอิอิ

**ความรู้เสริม เรื่องขี้ๆ
ขี้จม = กินเนื้อสัตว์มามาก
ขี้ลอย = กินผักเยอะ

ขี้เหมือนกล้วย ยาวๆ = มีน้ำและเนื้อได้ที่กัน ขี้แล้วไม่แสบตูด ระบบย่อยและดูดซึมสารอาหารเป็นไปด้วยดี
ขี้เป็นก้อนเล็กๆ = อาจจะท้องผูก ส่วนใหญ่จะแข็ง ควรกินอาหารจำพวกผักเพิ่ม ไม่ก็อั้นมานาน
ขี้เหลว = ท้องเสียรึเปล่า? มันบ่งบอกว่าลำไส้คุณวันนี้ทำงานไม่ปกตินะ
ขี้เหลว ปนก้อนแข็งๆ = ทั้งท้องผูก รวมกับของใหม่ที่เสียเลยนะ เริ่มไม่ดีแล้ว

ขี้สีออกเหลือง = เพอร์เฟค! คุณมีปริมาณผักและเนื้อและแบคทีเรียในลำไส้อยู่ในระดับดีมาก!
ขี้สีออกน้ำตาล = คุณอาจจะกินอาหารจำพวกเนื้อสัตว์มากเกินไปนะ
ขี้สีดำ = ขี้ท้องผูก กินแต่เนื้อ หรืออาจจะมีเลือดออกที่ลำไส้ใหญ่ (ยกเว้นคนที่กินยาเพิ่มเม็ดเลือด ที่แจกๆจากสภากาชาดน่ะ)
ขี้สีดำ มีแดงติด = อาจจะเป็นริดสีดวงนะน่ะ

อย่าลืมมองชักโครกก่อนกดอุนจิของคุณลงไป
เพราะอุนจินั้นสามารถบอกสุขภาพของคุณได้ นะจ๊ะ

4 Comments